جوييم ، و كدام ثواب در لعن است ؟ خدا در قيامت نخواهد گفت به كسى كه چرا لعن نكردى ، خواهد گفت : لعن چرا كردى ! و اگر كسى در تمام عمر خود ابليس را لعن نكرده باشد بر او گناهى نيست ، و اگر عوض لعن كسى « استغفر اللّه » بگويد بهتر خواهد بود . ديگر اينكه كى جايز است كه عامّه خود را در امور خاصّه داخل كنند ، و صحابه و سلف امراى اين امّت و پيشوايان بوده‌اند ، و ما نسبت به ايشان در طبقهء بسيار پستى واقعيم پس چگونه تعرّض به ذكر ايشان نيكو باشد . آيا قبيح نيست كه رعيت ، خوض در دقايق امور پادشاه و احوال او و آنچه ميان او و اهل و خويشان و يارانش مىگذرد كنند . و پيغمبر - ص - داماد معاويه بود پس ادب اقتضا مىكند براى خاطر « ام حبيبه » كه ام المؤمنين است برادرش معاويه را پاسدارى كنيم . و چگونه جايز است لعن كسى كه خدا ميان او و رسول مودّت قرار داده ، آيا مفسّرين نگفته‌اند كه آيهء : « عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ الَّذِينَ عادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً » « 1 » در باب ابو سفيان نازل شده . و اين بود كه دختر خود را به آن حضرت تزويج نمود . با اينكه اختلاف و منازعاتى كه شيعه نقل كرده‌اند ثابت نيست ، و همگى صحابه با هم مثل فرزندان يك مادر بوده‌اند و هيچ يك از هم مكدّر نشده‌اند ، و هرگز خلاف و نزاعى در ميان واقع نشده . چون فقيه مذكور هذيان خود را تمام نمود شيخ ابو جعفر نقيب - رحمه اللّه - گفت كه امروز مرا المى هست كه مانع سخن كردن بسيار است خصوصا در مقام جدل ، و چند روز پيش از اين من به دست خود ردّ ابو المعالى جوينى را در اين مذهب كه براى خود اختيار كرده نوشته‌ام آن را به شما بنمايم كه از تأمل در آن مستغنى از جدال شويد ، پس از ميان كتابهاى خود جزوه‌اى برآورده به ما داد و ما آن را در آن مجلس خوانديم و همهء علما و حضّار تحسين نمودند . خلاصهء آن اين است :

--> ( 1 ) . ممتحنه ( 60 ) 7 .